Alasdair Fraser

Mag ik u voorstellen aan Alasdair Fraser. Hij heeft het uiterlijk van een viespeuk (ironisch genoeg kwam ik vandaag het soort van synoniem voor viespeuk 'kiddiefiddler' tegen), maar hij speelt als een Japanse trein. Je ziet aan het gemak waarmee hij speelt dat hij de techniek tot in de finesses heeft geleerd. En deze tune is mooi. Oh ja, Natalie Haas speelt ook mee op haar cello. Maar daar weet ik niks vanaf.

Lijdensaanvaarding

"De ontmoeting met God op de bodem van het bestaan is volgens Antoine Bodar vreugdevol: 'als je in het lijden de godsontmoeting mag ervaren op de meest intieme wijze, wordt het bijna een zingen. Het is genade wanneer je dat toevalt'. In het lijden verdiepen we ons. In religieuze termen: we zijn dan God nabij - en daarom is volgens het christendom de gedachte dat lijden volledig opgeheven kan worden niet alleen illusoir, maar ook verkeerd. Niet het vermijden van het lijden, niet de vlucht voor het lijden heelt de mens, maar het vermogen het lijden te aanvaarden, er zin in te vinden door de vereniging met Christus, die met eindeloze liefde heeft geleden."

- Uit: De Jonge Denkers over Religie : Christendom. Geschreven door Annette van der Elst

Dit is volkomen tegengesteld aan boeddhisme en daoïsme. En óf ik ben vergeten dat dit een fundatie is van het christendom óf ik heb het nooit geweten omdat het geen onderdeel was van mijn geloofsopvoeding. In ieder geval klonk deze passage in een introductie op het christendom me zo nieuw in de oren dat ik dit citaat in mijn dagboek/notitieschriftje heb geschreven.

Oudere dagboeknotitie

Ik las vanavond een stuk uit de Liezi, prachtig boek, en het was onnavolgbaar. Letterlijk onnavolgbaar. Hier kun je geen samenleving op bouwen. Het is een afwijzing van plichtsbesef, van loyaliteit en van goede daden.
Toen ik gisteren de Chinese klassieke film The Postmen in the Mountains keek, bedacht ik me dat de film meer confucianisme en maoïsme uitstraalde dan daoïsme. Maar nu vraag ik me af: is daoïsme wel verfilmbaar? Wat is er dan nog weer te geven? Een volkomen willekeur en een hoofdpersoon die geen enkele aandacht wil genereren. De camera op niets gevestigd. Fuzziness, vaagheid, desinteresse. Een totaal ontbreken van actie.

Vrije wil

Naar aanleiding van het boek Onze Lieve Vrouwe van de Schemering: misschien moet ik vrije wil anders interpreteren. Niet neurowetenschappelijk, zoals me dat geleerd is, maar als de behoefte iets te willen. De indruk iets te willen en zodoende iets anders niet te willen. Los van of je bewust een keuze hebt gemaakt, een overweging hebt gehad.
En die indruk, die behoefte, die hebben wij. Die bestaat.

Mensen zijn onvolwaardig

Vrienden zijn die mensen die elkaar langdurig tolereren.